Napcam la ben? Haydi sen söyle internet. Herşeyi bilen gogıl amca bunu niye bilmez? Ben mi dedim kardeşim yıllardır yaptığım gelecek planları kağıttan kayık olsun erisin gitsin diye... Ondan sonra da savrulursun yaprak misali sağa sola, millet üfler sana fırtına gelir... Her cümlende bin kere düşünür,yazdığını da beğenmezsin sonra. Kendini dolurur doldurur taşırırsın...
Bazısı doğuştan çakal doğar, bazısını da sonradan eğitirler. Ben hiç bi zaman çakal olmadım, olmayı da istemedim. Hakka inandım, Allah'ın hakkaniyetine sonsuz güvendim. Hep de güveneceğim. Ama herkes öyle değil işte, hakkı değişik algılayanlar da var. Belki de ben yanlış biliyorum, hakkım nedir ya algılamıyorum, ya da fazlasını istiyorum. Allah günah yazmasın...
Beklentileri karşılamak... Kimin beklentisi? Senin mi, ailenin mi, yoksa çevrenin mi? Herkesi memnun etmeye çalışıp,hiç birini yapamamak mı?
Hayallerinin peşinden gitmenin önüne mantığın geçerse gücün kalmaz işte. Gemilerin kağıttan, kalelerin kumdan oluverir. Bir tekmede, bir rüzgarda, bir kaşık suda dağılıp bitiverir. Bir B planı yapamayacak kadar sevdiğin bir planın varsa, yanlışların en büyüğündesin demektir. Unutma, sana anne baba kadar sadakat gösterecek hiç bir şey yeryüzünde var değil.
Okuma, gezme, yeme, içme, sevme... Önce kendini var et. Şunun oğlu bunun kızı şuranın mezunu buranın üyesi falancanın tanıdığı olma. Kendin ol, seni adınla ve soyadınla ansınlar. İşine anlam ver, öyle ki insanlar seninle özdeşleştirsin,sen o işi hatırlat ismin geçtikçe. Ama ismin olsun, sen ol, kendin ol. Var ol. Hüseyin Özer dediğin adam, Reşadiye'nin bir köyünde ilkokul okurken,"büyüyünce ingilterede restoranım olacak" diyebilen bir insansa eğer, bunu hepimizin örnek alıp yapması lazım. Boşluğu doldurma arkadaş, alanı aç. Yoksa başka kimliklerin altında ezilir, kaybolursun.
Hayat bir film olur, sen başrolde olsan dahi yönetmen ne derse onu olur, ayak uydurursun... Kendinde kaybolursun...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder